Publicaties Van Kleef & Partners

 

Onlangs werd bekend, dat er voor het eerst gebruik zal worden gemaakt van de mogelijkheid in de WNT (de Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semi-publieke sector, in de volksmond de Wet normering topinkomens) het teveel verdiende inkomen van een bestuurder in de publieke dienst terug te vorderen.

 

Het doel van de WNT is het tegengaan van bovenmatige beloningen en ontslagvergoedingen bij instellingen in de publieke sector. Teruggevorderd wordt het bedrag boven de zogenaamde Balkenende-norm van de vergoeding van interim-bestuurder Gerben Eggink van hogeschool ArtEZ die daar geplaatst is door adviesbureau Boer & Croon.

 

Laat voorop staan, dat met een juiste normering van topinkomens – en niet alleen wanneer die direct of indirect worden betaald met belastinggeld – niets mis is. Het zou de wetgever, in casu de politiek echter sieren daarvoor goede wetgeving te maken. Dus niet een draak van een wet die slechts toeziet op een beperkt deel van het probleem en overigens alleen maar averechts werkt. Een topfunctionaris wordt gedefinieerd als een veelverdiener met een hoger salaris dan een minister, maar onder de definitie valt ook de hardwerkende gemeentesecretaris van een gemeente met 20.000 inwoners en een salaris waarvoor een beleidsambtenaar bij een ministerie niet eens zijn bed uitkomt.

 

De regelmatig terugkomende vraag is wat de effecten zijn van die wetgeving. In december 2014 is de eerste WNT-rapportage over 2013 naar de Tweede Kamer verstuurd. Enkele highlights uit de rapportage van 246 bladzijden:

 

  • De bezoldiging van 31.500 topfunctionarissen bij 5.200 instellingen/organisaties is gerapporteerd;
  • circa twee derde betreft rapportages over interne toezichthouders met een gemiddelde bezoldiging van circa € 6.000;
  • de gemiddelde bezoldiging van topbestuurders ligt met € 122.000 op 53% van de WNT-norm 2013;
  • circa 4% van de topbestuurders en circa 5% van de toezichthouders verdiende meer dan de WNT-norm, maar dit is toegestaan onder het overgangsrecht.

 

Samenvattend dus een heel gematigd beeld van de werkelijke beloning in de praktijk. Daarbij moet wel worden bedacht dat er in 2013 nog geen klassenindelingen voor de zorg en woningcorporaties waren ingevoerd.

 

Mijn inschatting is overigens dat de terugvorderingsactie zal falen. Immers de interim-bestuurder ontvangt een salaris van het bureau dat hem uitzendt. Dat bureau ontvangt de (te?) hoge vergoeding. Slechts norm-overschrijdend is maximaal het bedrag dat de interim-bestuurder heeft ontvangen van zijn werkgever. Al is dat nog maar ten minste een juridisch heikele vraag.

 

De WNT is dus niet alleen een draak van een wet, maar ook nog eens zonder tanden!

 

Het wordt hoog tijd, dat de wetgever een normeringswet ontwerpt voor alle topinkomens (overheid, semioverheid en bedrijfsleven dat in stand gehouden wordt direct of indirect met overheidsgeld), waarbij een afgewogen balans wordt gevonden tussen de adagia ‘if you pay peanuts, you get monkeys’ en ’if you pay millions you create monsters’.

 

Van Kleef & Partners | Postbus 156 | 2770 AD Boskoop | 0172 - 21 68 81